Sytuacja w Korei Północnej i Południowej po 1953 r.
Sytuacja w Korei Południowej po 1953 r.
Po wojnie Korea Płd. przeżywała burzliwy okres rozwoju demokratycznego. Krajem nadal rządzili wojskowi, wybory powszechne były fałszowane a państwo toczyło otwartą walkę ze studentami domagającymi się reform. Dopiero w 1993 r. został wybrany pierwszy cywilny prezydent. Co więcej na terytorium tego kraju wciąż stacjonowały jednostki amerykańskie w obawie przed atakiem ze strony Korei Płn. Dwa państwa nadal pozostają ze sobą w stanie wojny, gdyż do tej pory nie zawarto oficjalnego rozejmu. Dopiero od 2000 roku postępuje dialog, który owocuje m.in. wystawianiem wspólnych kadr sportowych na igrzyskach międzynarodowych.
 Kim Dzong II
Sytuacja w Korei Północnej po 1953 r.
Do roku 1994 krajem rządził w sposób dyktatorski Kim Ir Sen, przez co Korea stała się krajem zamkniętym, w którym np. mieszkaniec nie mógł rozmawiać z cudzoziemcem [1]. Państwo, w którym wielu obywateli żyje w biedzie, posiada czwartą co do wielkości armię na świecie i daleko posunięte ambicje jądrowe. W 1998 r. doszło do wydarzenia potwierdzającego tę tezę. Rakieta dalekiego zasięgu wystrzelona z terytorium Korei Płn. Przeleciała nad Japonią i spadła do Oceanu Spokojnego. Ponadto w związku z zarzutem, iż Korea sprzedaje technologię organizacjom terrorystycznym prezydent USA George Bush uznał ją za kraj należący do tzw. osi zła. Od roku 1994 nowym przewodniczącym państwa został Kim Dzong II.
[1] Filmem, w którym w sposób wyraźny przedstawiono obywateli Korei Płn. i kult wodza jest Mecz życia Daniela Gordona |