PDF 

Rząd Polski na uchodźstwie

Rząd Polski na uchodźstwie (w Londynie) był konstytucyjnym reprezentantem Państwa Polskiego w latach 1939-1989. Po uznaniu komunistycznego rządu przez mocarstwa światowe, londyńskie ciało straciło na znaczeniu. Nadal jednak pozostawało legalnym dzierżycielem władzy. Po internowaniu rządu polskiego w Rumunii 17 września 1939 r. dotarł on przez Francję do Wielkiej Brytanii. Wkrótce na nowego prezydenta wybrał on Władysława Raczkiewicza. Głównymi hasłami politycznymi „spadkobierców władzy II RP” były: nienaruszalność granicy wschodniej, rozszerzenie granicy na zachód kosztem Prus i Gdańska oraz poprawienie stosunków z Czechosłowacją (w 1940 r. rozważano konfederacje dwóch krajów). Mimo czynnego udziału w II wojnie światowej, rząd emigracyjny po roku 1945 został pominięty przy obradach w Poczdamie. Z czasem coraz więcej krajów zrywało stosunki z tymże tworem (najdłużej utrzymywał je Watykan).
 

Prezydenci Rządu Polski na uchodźstwie

Mimo braku faktycznego znaczenia Rząd Polski na Uchodźstwie wybierał kolejnych prezydentów. Ich średnia wieku wynosiła jednak ponad 80 lat. Kolejno urząd ten pełnili: August Zaleski, Stanisław Ostrowski, Edward Raczyński, Kazimierz Sabbat i Ryszard Kaczorowski. Dopiero ten ostatni oficjalnie przekazał urząd Lechowi Wałęsie, a do dziś otrzymuje uposażenie przysługujące byłemu prezydentowi.

 
Wszelkie prawa zastrzeżone © EduGlob ul.Okulickiego 8/8 03-984 Warszawa